و نیز در کامل از معلی العامري نقل است که: روزي براي تناول غـذا نزد رسول الله صـلی الله علیه و آله دعوت شدم، در آنجا حسـین علیه السـلام با کودکان بازي میکرد که رسول خدا صـلی الله علیه و آله در برابر دیـدگان مردم به سوي او رفت. سـپس آغوش خود را باز کرد و کودك به آغوش آنحضـرت میپرید و فرار میکرد و این چنین با این کار خود رسول الله صلی الله علیه و آله را به خنده میانداخت. تا اینکه رسول الله او را گرفت و یکدستش را به زیر چانه و دست دیگرش را به گردن حسـین گـذاشت و دهانش را بر دهان او گـذاشت و دهان او را میبوسـید. سـپس فرمود: حسـین از من است و من از حسـین هسـتم. خداوند دوست دارد هر کسـی را که حسـین علیه السلام را دوست دارد حسین علیه السلام نوه اي از نوادگان است (سـبطی از اسـباط است).