شـیخ شـرف الدین نجفی در کتاب تأویل الایات الظاهرة از کتاب غیبت شـیخ مفید (ره) به اسنادش از داود بن کثیر رقی نقل کرده است که گفت: به محضر ابی عبدالله جعفر بن محمد الصادق علیه السلام در مدینه رسیدم. حضرت فرمود: چه چیز بـاعث شـده که دیر نزد مـا بیـایی اي داود؟ گفتم: جماعتی به کوفه بر من وارد شدنـد.امام فرمود: چه کسـی را جاي خود بر آن جماعت گماردي و آمـدي؟ گفتم: فـدایت شوم بر آن جماعت عموي شـما زیـد را قرار دادم او را ترك کردم در حالی که بر اسبی سوار بود و قرآنی بر گردن خود آویخته بود و با صـداي بلنـد نـدا میداد: سؤال کنیـد از من قبل از اینکه مرا از دست بدهید چرا که بین دو پهلویم علم بسـیاري نهفته است، به تحقیق که من ناسـخ و منسوخ را میدانم و به سـبع مثانی و قرآن عظیم آگاهم بـدرستیکه حجت است که من علمم را به شما بگویم. حضرت به من فرمود: به تحقیق به این کاري که کردي دین از دست رفت. سپس سماعۀ بن مهران را صدا زد و فرمود: سـبدي خرما بیاور. سماعۀ سبدي خرما آورد، حضرت دانهاي خرما برداشت و تناول فرمود و هسته آن را بیرون آورد و در زمین کاشت. آن هسـته خرما بارور شـد و روئیـد و برگ و بار داد و خوشهي خرما داد. حضـرت دانهاي خرماي نارس از خوشه چید و شـکافت و پوستی نازك و سفید از آن بیرون آورد و به من داد و فرمود: بخوان. از روي پوست سفید خواندم و دیدم که دو سـطر بر آن نوشـته شده بود: سطر اول لا اله الا الله محمد رسول الله و سطر دوم (ان عدة الشهور عندالله اثنی عشر شهرا فی کتاب الله یوم خلق السـموات و الارض منها اربعۀ حرم، ذلک الدین القیم) امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب، الحسن بن علی، الحسـین بن علی، علی بن الحسـین، محمـد بن علی، جعفر بن محمد، موسـی بن جعفر، علی بن موسـی، محمد بن علی، علی بن محمـد و الخلف الحجـة (عج). سـپس حضـرت فرمود: اي داود فکر میکنی که چه وقت این مطالب نوشـته شده باشد؟ گفتم خدا و رسولش و شـما بهتر میدانید. حضرت فرمود: این مطالب دو هزار سال قبل از اینکه خداوند آدم علیه السلام را خلق نماید نوشته شده بود.