روایت است که حضـرت براي قضاي حاجت وارد دسـتشویی شد لقمه نانی را آنجا دید، آنرا به غلامش داد و فرمود: وقتی آمدم آن را به یاد من بیاور، غلام آن لقمه نان را خورد، وقتی حضرت سراغ آن لقمه نان را گرفت، غلام گفت: مولاي من خوردم، حضـرت فرمـود: تـو در راه خـدا آزادي، مردي به امـام گفت: آزادش کردي؟ فرمـود: بلی از جـدم رسول خـدا صـلی االله علیه و آله شنیدم که میفرمود: هر کس لقمه نانی پیدا کند آلودگی و کثیفی آن را بزداید سـپس آن را بخورد قبل از آنکه لقمه در بدن او جا بگیرد، خداونـد او را از آتش جهنم آزاد میکنـد، من چگونه کسـی را در بند غلامی و بندگی نگهدارم در حالیکه خداوند او را از بنـد عذاب رها نموده؟ در کتاب عیون با سه سـند از امام رضا علیه السلام از حسـین بن علی علیه السلام عین همین روایت نقل شده.