در روایت سـید (ره) آمده از لشگر عمر سـعد در آن شـب 32نفر به اصـحاب امام حسـین علیه السلام ملحق شدنـد و هنگامی که فردا شد حضـرت دسـتور داد خیمه اي نصب کردند دسـتور دادند کاسه بزرگی را پر از مشگ و عطر کردند و در ظرف دیگري نوره قرار دادند سـپس داخل شد و خود را تمیز و خوشـبو کرد. روایت آورده اند که بریر بن خضـیر همـدانی و عبـدالرحمن بن عبـدربه انصـاري درب خیمه ایستادند تا بعد از حضرت نوبت آنها شود بریر، عبدالرحمن را میخندانید، عبدالرحمن گفت: اي بریر حالا چه وقت خندیدن است؟ بریر گفت: طـایفه من میداننـد من اهـل طنز گویی نبوده و نیسـتم نه در جوانی نه در پیري، امـا این شوخیهـاي من از خوشـحالی آن جایگاهی است که به سوي آن روان هستیم، بخدا قسم خوشحالی من براي این است که با ظالمان برخورد کنم و ساعاتی بوسیله این شمشـیرم بـا آنهـا مبـارزه کنم و پس از آن در بهشت کنـار حور العین قرار بگیرم.