مرحوم مفید (ره) میگوید: حر از نزد امام حسـین علیه السلام به میدان رفت و گفت: اي مردم کوفه داغتان بر دل مادرانتان بنشـیند، این بنده صالح را دعوت کردید چون به نزد شـما آید تسـلیم امرش شوید و در مقابلش جانفشانی کنید، سپس بامدادان علیه او شورش میکنیـد تـا او را بکشـید. دعوتموه فلمـا حـل سـاحتکم ثرتم الی قتله خیلاـ و رکبانا براي او همه چیز را تحریم کردیـد، او را گرفتار کردید و از هر سو احاطه نمودید تا نگذارید در این زمین پهناور خدا جایی برود، همانند اسـیري در دست شـما باشد نه بتواند نفعی به خود برساند و نه ضرري را از خود دفع کند. فرزندان و اهل و عیال و او را از آب فرات محروم کردید در حالیکه از آن آب یهود و نصاري و مجوس میخورند. خوک ها و سـگ هاي عراق از آن سـیراب میشوند اما ذریه پیامبر صلی الله علیه و آله از تشنگی بر زمین میافتند، چه بد رعایت حرمت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را در مورد ذریه اش نمودید خداوند روز قیامت شما را سیراب نکند. آنگاه مردانی به حر حمله کرده و به او تیر انداختند. برگشت و نزد امام علیه السلام ایسـتاد.