صاحب مناقب میگویـد: پس از زهیر، حبیب بن مظـاهر اسـدي به میـدان رفت و نبرد سـختی نمود، ناگاه مردي از بنی تمیم به او حمله آورد و او را زخمی نمود. حبیب به زمین افتاد. وقتی میخواست برخیزد ناگهان حصین بن نمیر (لعنۀ الله) با شمشیر بر سر او زد. آن مرد تمیمی از اسب پائین آمد و سر از تن حبیب بن مظاهر (ره) جدا نمود. امام حسین علیه السلام به سرعت با در هم کوبیدن لشگریان دشمن به نزد جنازهي او آمد و فرمود: خود را و یاورانم را به حساب خدا میگذارم و نیز گفته اند که حبیب بن مظاهر را شخصـی به نام بدیل بن صـریم به شهادت رساند و سر او را برید و به گردن اسـبش آویخت. هنگامی که به مکه آمد پسـر حبیب که هنوز بالغ نشده بود به سوي او حمله برد و او را کشت و سر از تن او جـدا کرد. محمـد بن ابیطالب میگویـد: حبیب بن مظاهر شـصت و دو نفر از لشـگریان یزیـد را به هلاکت رساند او را حصـین بن نمیر (لعنۀ الله) به شـهادت رساند و سـر از تن او جدا کرد و به گردن اسـبش آویخت.