محمد بن ابیطالب میگوید: پس از شهادت عمرو بن مطاع جعفی، مؤذن امام حسین علیه السلام که نامش حجاج بن مسروق بود به میدان رفت و به دشمنان حمله کرد و جنگید تا اینکه به شهادت رسید و پس از او زهیر بن قین در حالیکه رجز میخواند وارد میدان شـد: أنا زهیر و أنا ابنالقین أذودکم بالسـیف عن حسـین ان حسـنیا أحـد السـبطین من عترة البر التقی الزین ذاك رسول الله غیره مین أضـربکم و لا أري من شین یا لیت نفسـی قسـمت قسـمین جنگ نمایانی کرد و یک صد و بیست نفر از دشمنان را به هلاکت رسانـد کثیر بن عبـدالله شـعبی و مهاجر بن أوس تمیمی به او حمله آوردنـد و او را به شـهادت رساندنـد. شـیخ صدوق (ره) گوید: زهیر بن قین هفتاد نفر را کشت، آنگاه از پاي درآمد. فاضل از محمد بن ابیطالب نقل میکند وقتی زهیر بن قین به شـهادت رسـید، امام حسـین علیه السلام فرمود: اي زهیر، قرین رحمت خداونـد باشـی و از لطف و عنایت او دور نگردي. خداونـد قاتل تو را لعنت کنـد به همـان لعنتی که عـده از کـافران را به بوزینه و خوك مسـخ نمودنـد.