شـیخ مفیـد (ره) در ارشاد و سـید (ره) در لهوف و شـیخ ابن نما در مثیر الاحزان و الملفق همگی آورده اند که وقتی عباس بن علی بن ابیطالب علیه السلام مشاهده کرد که بیشتر یارانش کشته شدند به برادران مادري اش که عبدالله و جعفر و عثمان بودند گفت: اي پسـران مادرم به پیش روید تا شـما را ببینم که مودت خود را براي خدا و رسولش صـلی الله علیه و آله خالص کرده اید، شـما فرزندي ندارید. پس عبدالله به نبرد شـتافت و جنگ سـختی کرد و عاقبت او را هانی (لعنۀ الله) به شـهادت رساند. بعد از او جعفر بن علی علیه السلام به نبرد پرداخت و او را نیز هانی به شهادت رساند و خولی بن یزید اصبحی عثمان بن علی علیه السلام را کشت در حـالیکه به بـالین برادرش آمـده بود خولی با تیري او را از پاي درآورد و مردي از بنیدارم بر او حمله برد و سر از تنش جدا کرد همانگونه که ذکر آن قبلا آمد.