در بحار آمـده امام حسـین علیه السلام هزار و نهصـد و پنجاه نفر از دشـمنان را به جز مجروحین به هلاـکت رسانـد. در منتخب آمـده امـام بر لشـگر حملاـتی پیـاپی نمود و ایشان را تار و مار ساخت و از کشـته هاي آنها پشـته ساخت. وقتی شمر (لعنه الله) این صحنه ها را دید به عمر بن سعد گفت: اي امیر بخدا قسم اگر همـه اهـل زمیـن را بـه سـوي حسـین علیه السلام بفرسـتی همگی ایشـان از اول تـا آخرشـان را خواهـد کشـت، نظر من این است که لشـگریان را به دور او بفرسـتیم و نیزه داران و تیر انـدازان را از هر سو به دور او جمع کرده و از همه طرف محاصـره اش نمـائیم عمر سعد گفت: این کار را بکنید. امام حسـین علیه السلام یک بار به راست لشـگر حمله میکرد و بار دیگر به سـمت چپ لشـگر حمله میآورد و بسـیاري را کشت ولی به خاطر کثرت افراد دشـمن هر چه امام از آنها میکشت به چشم نمیآمـد. البته در تأییـد این قول میگویم بعد از واقعه کربلا مردم جنگرهاي أمیرالمؤمنین علیه السلام را فراموش کرده و از جنگ ها و رشادت هاي امام حسین علیه السلام در کربلاـ یـاد میکردنـد. در همین خصوص نیز شـیخ طوسـی (ره) دعایی آورده که میگویـد: اللهم صل و سـلم وزد و بارك علی الدعوة النبویۀ و الصولۀ الحیدریۀ والعصـمۀ الفاطمیۀ، و الحلم الحسـنیه و الشجاعۀ الحسینیه و چه نیکو شاعر گفته که: امام یرد الجیش و هو کتائب بسـطوته یوم الوغی و هو واحد اذا رکع الهندي یوما بکفه لدي الحرب فاله امات منه سواجد یلوح الردي فی شفرتیه کأنه شهـاب هوي لمـا تطرق مـارد و ان ظمـأ الخطی بل أدامه لـدي الروع من دم الطلا فهو وارد قریب النـدا نائی المـد مورد العـدا حیاض الردي و الضـرب فی اله ام شاهـد یصول علیهم صولـۀ حیـدریه یقیم لواء الـدین والله عاقـد در بعضـی از کتب معتبر آمده هنگامی که لشـگریان دیدند امام حسـین علیه السلام با ایشان چه میکند، مردي از آنها گفت (برخی میگویند عمر سعد بوده) واي بر شما مگر نمیدانیـد بـا چه کسـی جنگ میکنیـد. او پسـر علی بن ابیطالب است، او فرزنـد قتال العرب است، از همه طرف به او حمله کنید. آنگاه چهار هزار تیرانداز که آنجا بودند به سوي امام تیراندازي کردند و بین او و خیمه ها حایل شده و جدایی انداختند.