در مثیر الاحزان عمر الزاهد در کتاب »الیاقوت« میگوید: عبدالرحمن بن صفار دوست ابیحمزه الصوفی میگوید: غزوه اي انجام دادیم و عده اي را اسیر گرفتیم که بین اسـراء پیرمردي از عقلاء نصاري بود ما او را احترام کردیم و خوشرفتاري نمودیم، او بما گفت: پدرم به من خبر داد در یکی از بلاد روم سـیصد سال قبل از بعثت پیامبر شـما جایی را حفر میکردند، به سـنگی برخورد کردند که این بیت روي آن نوشته شده بود:
أترجوا أمـة قتلت حسـینا – شـفاعة جـده یوم الحساب
در آن کتاب بنقل از یحیی بن یمان از پیشواي بنی سـلیم از شیوخ بنی سلیم آمده: در بلاد روم به غزوه رفته بودیم وارد یکی از کنیسه هـاي آنجا شـدیم در آن کنیسه این شـعر را نوشـته بودنـد:
أیرجو معشـر قتلت حسـینا – شـفاعة جدة یوم الحساب
پرسـیدیم: این شعر را چه وقت نوشته اند؟ گفتند سیصد سال پیش از بعثت پیامبر شما. و نیز در مسیر الاحزان عبدالرحمن بن مسلم از پدرش نقل نموده: در بلاد روم غزوه اي داشتیم در منطقه قسـطنطنیه به یکی از کلیساهاي ایشان وارد شدیم که در آن چیزي نوشـته شده بود از بعضی مردم شام که به زبان رومی آشنا بودند خواستیم برایمان بخوانند: آنگاه دیدیم این بیت را نوشته اند.