در کامل الزیارات به اسناد خود محمد بن عبدالله از پدرش نقل کرده امام صادق علیه السلام فرمود: جبرئیل نزد پیامبر صـلی الله علیه و آله آمـد و گفت: درود بر تو اي محمد آیا ترا بشارت بدهم به فرزندي که امت تو بعد از تو او را میکشـند؟ فرمود: به آن نیاز ندارم، حضـرت فرمود: جبرئیل به آسـمان رفت و دوباره برگشت و سـخن خود را تکرار کرد و باز حضرت فرمود: نیاز ندارم، جبرئیل به آسـمان عروج کرد و بازگشت و گفت: پروردگارت اوصـیاء ترا در نسل او قرار داده، حضرت فرمود میپذیرم یا همان سـخن را تکرار فرمود سـپس حضـرت وارد منزل حضـرت فاطمه علیهاالسـلام شـد و فرمود: جبرئیل به من نازل شـد و مرا به فرزنـدي بشـارت داد کـه امـت مـن پس از من او را خواهنـد کشت، حضـرت زهرا علیهاالسـلام قبـول نکرد، پیـامبر فرمـود: خـداوند جانشـینان مرا در نسل او قرار داده، آنگاه حضـرت فاطمه علیهاالسـلام پـذیرفت، و خداونـد این آیه را نازل نمود: »حملته امه کرها و وضـعته کرها« بخاطر اینکه جبرئیل شـهادت مظلومانه او را اعلام کرده بود لذا حضـرت فاطمه علیهاالسـلام از حملش کراهت داشت زیرا میدانست کشـته خواهد شد و هنگام وضـعش هم کراهت داشت چون میدانست این فرزند کشته خواهد شد.