در کامل الزیارات به سند خود از امیرمؤمنان علی علیه السلام آمده: پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله روزي به دیدن ما آمد، در آن روز ام ایمن مقداري خرما و شـیر براي ما هدیه آورده بود، پس آنها را نزد حضرت بردیم تا میل کند، وقتی از غذا فارغ شد براي شسـتن دسـت هایش آب آوردم دسـت هایش را شـست صورت و محاسـنش را با رطوبت دسـتش مسح نمود سپس در گوشه اي از خانه نماز خوانـد، به سـجده رفت و گریه کرد و گریه اش را طول داد سـر از سـجده بلنـد کرد، هیچکدام از ما جرأت نکردیم علت گریه حضـرت را بپرسـیم، حسـین بلند شد و روي پاي حضـرت بالا رفت و در آغوشـش نشـست، و سرش را به سینه حضـرت گـذاشت و گفت: بابا براي چه گریه میکنی؟ فرمود: پسـرم، امروز که شـما را دیدم خیلی خوشـحال شدم بطوري که تاکنون این چنین خوشحال نشده بودم، جبرئیل نازل شد و به من خبر داد که شما کشته میشوید و بدن هایتان در قبرهاي پراکنده قرار میگیرد به درگاه الهی براي این موضوع حمد و ثنا گفتم، و از خداوند براي شما خیر و نیکی خواستم، حسین گفت: بابا چه کسانی قبر ما را زیارت میکنند و در مکان هایی مختلف به دیدن ما میآیند؟ فرمود: عده اي از امت من بیابان ها را طی میکنند تا به شـما برسـند، وعـده میدهم در قیامت دست آنها را بگیرم و از شدایـد آن روز آنها را نجات بدهم