در کامل الزیارات از ابن ابییعفور از امام صادق علیه السلام نقل شده که: پیامبر صـلی الله علیه و آله در خانه فاطمه علیهاالسلام بود و حسین علیه السلام در آغوش پیامبر، حضـرت در آن حال گریه کرد و به سـجده رفت سـپس فرمود: اي فاطمه، اي دختر محمـد، خداوند در این لحظه در خـانه تو به من نظر انـداخته که این حـال بهترین حـال است و فرمود: اي محمـد، آیـا حسـین را دوست داري؟ عرض کردم بلی، نور چشم من است و بوته گـل و میوه دل من است و در میـان دو چشم من جاي دارد سـپس فرمود: اي محمـد درود و رحمت و رضوان من بر فرزنـد تو و لعنت و عـذاب و مجـازات من بر قاتلاـن و دشـمنان او بـاد حسـین آقا و سـید شـهیدان از اولین و آخرین در دنیا و آخرت است او سـید و آقاي اهل بهشت است و پـدر و مادرش بهتر و برتر از او به او سـلام برسان و مژده بده او را به اینکه او پرچم هـدایت و نور اولیـاء من و حافـظ و شاهـد بر خلاـیق خواهـد بود او، مخزن علم من و حجت من بر اهـل آسـمانها و زمین و بر جن و انس.