در بحار و مناقب از ابن عباس نقل است: هند به عایشه گفت: خوابی دیدم تعبیر آن را از پیامبر صلی االله علیه و آله سوال کن گفت: در خواب دیدم خورشید از بالاي سرم طلوع کرد و ماه از مخرج من خارج شد کانه سـتارهاي سـیاه از آن ماه خارج شد و بر خورشـید سـخت گرفت و خورشـیدي کوچک از آن خورشید خارج شد و آن را بلعید و سـیاهی افق هم او را بلعید سـپس سـتارههایی را دید که در آسـمان بوجود آمدند و سـتارگان سـیاهی در زمین و این سـتارگان سـیاه افق زمین را از هر طرف احاطه کردند، وقتی هند خوابش را براي پیامبر صـلی االله علیه و آله فرمود: چشم ایشان پر از اشک شـد بعـد دو بار فرمود: اي دشـمن خـدا بلنـد شو و برو، اندوه مرا زیاد کردي و خبر مرگ عزیزان مرا دادي، وقتی هند خارج میشد پیامبر صلی االله علیه و آله فرمود: خدایا او را و نسل او را نیز لعنت کن، از پیامبر صلی االله علیه و آله دربارهي تعبیر خواب هنـد پرسـیدند: فرمود آن خورشـیدي که طلوع کرد علی بن ابیطالب است و آن سـتارهاي که ماننـد ماه سـیاه از او خارج شـد معاویه ملعون و فتنه گر و فاسق میباشـد که به خـدا کافر میشود و آن سـیاهی که تصور کرده و آنرا سـتارهاي دیـد که از ماه سـیاه خـارج شـد و آن خورشـید کوچکی که از خورشـید ظاهر شـده بود بلعیـد، آن فرزنـدم حسـین میباشـد که پسـر معاویه او را به قتل میرسانـد و خورشـید تیره میگردد و افـق تاریـک میشـود آن سـتارههایی که در زمین ظـاهر میشونـد و افق زمین را تیره میکنند بنیامیه هسـتند.