در آن کتـاب نقل کرده: روزي پیامبر صـلی الله علیه و آله نشسـته بود و علی و فاطمه و حسن و حسـین علیهم السلام در اطراف پیامبر صلی الله علیه و آله نشسته بودند، حضرت فرمود: اي اهل بیت من چگونه خواهم بود وقتی که بر زمین بیفتیـد و قبرهایتان از یکدیگر متفرق باشد؟ حسـین علیه السلام گفت: آیا با مرگ طبیعی میمیریم یا ما را میکشـند؟ فرمود: فرزندم شما را با سـتم و دشـمنی به قتل میرساننـد و برادرت نیز همچنین و فرزنـدانتان در نقاط مختلف زمین، بین مغرب و مشـرق پراکنـده میشوند، حسـین علیه السلام پرسـید: پدر جان چه کسـی ما را میکشد؟ فرمود: بدترین مردم، پرسـید: آیا کسی از امت شما پس از کشـته شـدن ما، به زیارتمان میآید؟ فرمود: بلی عده اي از امتم قبرهاي شـما را زیارت و براي شـما گریه میکنند و در مصـیبته اي شما عزاداري میکننـد و از این طریق خودشان را به من نزدیک میکنند و روز قیامت من در موقف نزد آنان میآیم، بازوان آنها را میگیرم و از هول و شدایـد روز قیامت نجاتشان میدهم.