از حکم بن عقبۀ از امام باقر علیه السلام نقل اسـت که میفرمایـد: پس از بشـارت خـدا پنـج ماه بعـد یحیی متولـد شـد. در علل از وهب بن منبه یمانی نقل است که: ابلیس در مجالس بنی اسـرائیل سـخن میگفت و به حضـرت مریم و زکریا تهمت میزد تا به آنها نسبت زشت بدهد و عمل فحشاء به زکریا شایع کرد وقتی زکریا چنین دید از ترس فرار کرد پس شـیطان، سـفیهان و اشرار او را دنبال کردند زکریا وارد صحراي پر از علفی شد شکاف درختی را دید. داخل آن شد. درخت براي پنهان شدن زکریا بهم آمد، ابلیس پیشاپیش مردمی که زکریا را دنبال میکردند حرکت میکرد به آن درخت رسـید درخت را سر تا پا ورانداز کرد آن قسمت که حضرت زکریا پنهان شده بود را پیدا کرد و دستور داد با اره خیلی بزرگ آنجا را اره کنند و درخت را از وسط قطع کردند سپس متفرق شدند. ابلیس آنها را ترك کرده و از آنها غایب شد و این آخرین دیدار ابلیس با آنها بود، حضـرت زکریا از درد اره چیزي نفهمید، خداوند عده اي از ملائک را فرستاد، زکریـا را غسـل داده و پیش از دفنش سه روز به او نماز خواندنـد و سایر انبیاء نیز چنین بودنـد بـدنشان تغییر پیـدا نمیکرد و خاك، بـدن آنها را نمیخورد و سه روز برایشان نماز خوانـده میشد سـپس دفن میشدند.