سـید (ره) در قتـل مسـلم بن عقیل و هانی بن عروة (رحمها االله) آورده که عبداالله بن زبیر از فرزدق شعري را نقل کرده است (که البته بعضی میگویند این شعر از سلیمان حنفی است). فن کنت لا تـدرین ما الموت فانظري الی هانی فی السوق و ابنعقیل الی بطل قد هشم السـیف وجهه و آخر یهوي من طمار قتیل أصابهما فرخ البغی فأصبحا أحادیث من یسري بکل سبیل تري جسدا قد غیر الموت لونه و نضح دم قد سال کل مسیل فتی کان أحیا من فتاة حییۀ و أقطع من ذي شـفرتین صـقیل أیرکب أسـماء الهما لیج آمنا و قد طلبته مذحج بذحول تطوف حفا فیه مراد و کلهم علی رقبۀ من سائل و مسول فان أنتم لم تثأروا بأخیکم فکونوا بغایا أرضیت بقلیل