از ابوجعفر محمـد بن جریر طبري در کتـاب دلایـل الامامه از ابومحمـد بن سـفیان بن وکیع از پـدرش از اعمش نقل کرده: ابومحمد واقـدي و زرارة بـن صالـح میگوینـد: حسـین بن علی علیه السلام را روز سه شـنبه پیش از آنکه از مکه به سـوي عراق حرکت کند ملاقات کردیم او را از ضـعف مردم کوفه آگاه ساختیم و گفتیم: دلهایشان با شماست و شمشیرهایشان علیه شما، حضرت دستش رابه سوي آسـمان گرفت ناگاه درهاي آسـمان باز شد و بحدي ملائک نازل شدند که قابل شمارش نبودند، آنگاه فرمود: اگر تقارب اشـیاء و از بین رفتن پـاداش نبود آنهـا را بـا همین ملائـک نـابود میکردم امـا به علم یقین میـدانم محـل پرواز من و شـهادت یـارانم آنجاست و از این پیش آمـد جز پسـرم علی علیه السلام فرد دیگري نجات پیـدا نمیکند. این روایت در کتاب اصل نوشـته احمد بن داود قمی به سـند خودش از امـام صـادق علیه السلام نیز نقل شـده.