در باره مردمان کافر

در احتجاج شیخ سعید ابن منصور احمد بن ابیطالب طبرسی (ره) از محمد بن یعقوب کلینی (ره) از اسحاق بن یعقوب نقل است که گفت: از محمد بن عثمان العمري (ره) خواسـتم کتابی به من بدهد که مسائل و مشـکلات را از آن بدسـت بیاورم، آنگاه دست نوشـته اي از مولایم امام عصـر (عـج) برایم آورد که چنین مرقوم شده بود: آنچه که تقاضا کردي، خداوند تو را ارشاد کنـد و در مقابل منکران من از اهلبیت ما و پسـر عموهایمان تو را ثابت قـدم بـدارد، بـدانکه بین خـدا و هیـچ کس دیگر قرابۀ (فـامیلی) وجـود نـدارد، هر کس مرا انکـار کنـد از مـن نیست و راه او هماننـد پسـر نـوح علیه السلام  است و امـا راه عمـویم جعفر و فرزندش همانند راه برادران یوسف علیه السلام  است، و اما حکم آبجو، خوردنش حرام است اما اموال شما را ما قبول نمیکنیم مگر بخاطر پاك شدن شـما، هر کسـی خواست بدهد و هر کس خواست ندهد، آنچهخـدا به ما داده بهتر است از آنچه به شما داده است، اما ظهور فرج فقط خـدا میدانـد و بس، دروغ میگوینـد آنها که وقت تعیین میکنند و اما آنانکه میگویند حسـین علیه السلام  کشـته نشده است کفر و دروغ بسـتن و گمراهی است.