ذکر گوشهاي از احوال حضـرت یحیی کلمه یحیی از احیی الـدین (زنـده کردن دین) گرفته شده و کسـی پیش از حضـرت یحیی به این اسم نامگذاري نشده بود، از القاب آن حضـرت سید، مصدق و حصور است، زیرا که نبوت حضرت عیسی علیه السلام را تصدیق نمود و رئیس قومش بود اما علاقه اي به ریاست نداشت و بعد از عزیر در بنیاسرائیل ریاست به او تفویض شده بود در هفت سالگی به نبوت رسـید و همیشه از محبت خـدا گریه میکرد و لباسـش از لیف خرما بود و غذایش برگ درختان و زاهدترین مردم بود، نه دیناري داشت، نه درهمی، نه خانهاي که در آن سکنا گزیند، هر جا شب فرامیرسید همانجا میماند، نه غلامی داشت و نه کنیزي تا به او خـدمت کننـد. مرحوم طبري در تفسـیرش گفته: اختلاف کرده اند در علت نامگذاري آن حضـرت به یحیی عده اي گفته اند: چون خداونـد توسط او مادرش را از عقیم بودن زنده کرد (این را ابنعباس گفته) و قتاده هم گفته: براي اینکه خداوند او را باایمان زنده کرد و بعضـی گفته اند: براي اینکه خداوند قلب او را با نبوت زنده کرد و علت اینکه از القاب حضرت یحیی مصدق اسـت اینست که تأییـد کننـده کلمـۀ الله یعنی حضـرت عیسـی علیه السلام بـود و تمـام مفسـرین همین را گفته اند