در کتاب بحار از بعضی کتب مناقب از علی بن احمد عاصـمی از اسماعیل بن احمد بیهقی از پدرش از ابیالحسین بن بشران از ابیعمرو بن سماك از حنبل بن احمد بن اسـحاق از حمیدي از سـفیان بن عیینه و عمرو بن دینار نقل شده که: امام حسین علیه السلام پسر عمویش مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد که همانند شیر بود، عمرو و دیگران گفته اند قدرت مسلم بن عقیل چنین بود که مردي را با دستش میگرفت و به پشت بام میانـداخت. وقتی حضـرت مسـلم صـداي اسـبان و مردم را شـنید دانست براي دسـتگیري او آمدند با شمشـیر به سوي آنها بیرون آمد آنها خواسـتند داخل خانه او را دسـتگیر نمایند اما مسلم چنان بر آنها سخت گرفت که همه را از خانه بیرون کرد. آنها به سوي مسـلم هجوم آوردند مسـلم با شمشـیر خود آنها را عقب نشاند و باز مأموران ابنزیاد بر مسـلم هجوم آوردند، مسـلم با بکر بن حمران احمري ضـرباتی رد و بدل کردند شمشـیر بکر بر دهان حضـرت مسـلم اصابت کرد لب بالاي مسـلم و دندانهاي ثنایاي پائین کنده شد و حضـرت مسـلم با یک ضربت شمشیر سر او را تا وسط بدنش شکافت وقتی دیدند حریف مسلم نمیشوند از پشت بامها بر او سـنگ و آتش و تیر میانداختند مسـلم که چنین دید با شمشـیر کشـیده خارج شد و بر آنها حمله کرد.