ترجمه لهوف: روای گوید: عليا مكرّمه ام كلثوم دختر امیر مؤمنان علی علیه السلام در همان روز از پشت پرده خطبه ای خواند در حالتی که صدا به گریه بلند کرده بود فرمود: ای اهل کوفه! رسوایی بر شما باد! چه شد که حسین علیه السلام را خوار ساختید و او را کشتید و اموالش را به غارت بردید و آن را تصرف کردید مانند تصرف میراث، و زنان او را اسیر نمودید و ایشان را به رنج و سختی افکندید؛ پس زیان و هلاکت بر شما باد! آیا می دانید چه جنایت بزرگی را مرتکب شدید و چه بار گناهی را بر دوش گرفتید و چه خونها که ریختید و چه حرمی را مصیبت زده نمودید و چه دخترانی را غارت نمودید و چه اموالی را به تاراج بردید؟ گشتید آن مردانی را که بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بهترین خلق خدا بودند و ترحم از دلهایتان کنده شده. آگاه باشید که فلاح و رستگاری برای لشکر خداست و لشکر شیطان خاسر و زیانکار استسپس فرمود: برادر عزیزم را بی تقصير با آزار و شکنجه گشتید همانطور که پرنده را با چوب و سنگ آزار دهند و بکشند. مادرتان در عزایتان واویلا گوید؟ زود است که جزای شما آتش جهنم خواهد بود؛ آتشی که شعله اش فرونمی نشیند و خونهایی را ریختید که خدا ریختن آنها را حرام کرده و قرآن و محمدصلی الله علیه و آله و سلم نیز به حرمت آن ناطق اند. بشارت باد شما را به آتش جهنّم که در فردای قیامت در دوزخ سَقَر، به يقين و حق، جاویدان خواهید بود و اینک من در مدت زندگانی خود گریانم و در تمام عمر خود بر برادرم حسین علیه السلام اشک خواهم ریخت. بر آن کس گریه می کنم که پس از رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم بهترین مردم روی زمین بود. پیوسته از چشمانم اشک مانند باران بر گونه هایم جاری است که آن را تمامی نخواهد بود. راوی گوید: مردم کوفه همگی صداها به گریه و نوحه بلند کردند و زنان موهای خویش پریشان و خاک مصیبت بر سر ریختند و صورتها خراشیدند و لطمه بر روی خود زدند و فریاد واویلا بر آوردند و مردان هم به گریه افتادند و ریشهای خود کندند به طوری که هیچ روزی به مانند آن روز در گریه و ناله نبودند.