در کتاب رجال کشی باسـنادش از صالح بن میثم نقل شده: من و عبایۀ اسدي بر حبابه اي والبیۀ وارد شدیم به او گفتند: این برادر زادهات میثم است؟ گفت بلی میخواهیـد حدیثی از حسـین بن علی علیه السلام براي شـما بگویم؟ گفتم: بلی، گفت: روزي بر او وارد شده و سـلام گفتم، او جواب داد و به من مرحبا گفت سـپس فرمود: اي حبابـۀ! چه باعث شـده دیر به دیـدن ما میآیی؟ گفتم: عارضه اي برایم پیش آمـده بود، فرمود: آن عارضه چه بود؟ روپوش را کنار زدم و آثار مریضی برص که گرفتار شده بودم به حضرت نشان دادم. آن حضرت دست مبارکش را بر موضع برص گذاشت و دعا کرد، دعاي حضرت تمام نشده بود که حضرت دست خود را برداشت در حالیکه آن مریضـی از بین رفته بود، سـپس حضـرت فرمود: اي حبـابه در میـان این مردم جز ما و شـیعیان ما، کسـی از ملت حضـرت ابراهیم علیه السلام نیست و هر کس جز اینها باشد از آنها دوري کن.