سید (ره) میفرمایـد: پس سویـد بن عمرو بن ابی المطـاع جلـو آمـد و به میـدان رفت. او مردي بسـیار شـریف و دائم الصـلاة بـود. جنگ نمایـانی کرد ماننـد شـیر شـرزه و در برابر تیرهـایی که به سویش میآمـد بسـیار مقاومت نمود تااینکه در میـدان نبرد به زمین افتاد و جراحت هـاي بسـیار، توان او را سـست نموده بود و کسـی چنین مجروح به زمین نیفتاده بود در حالیکه جان در بـدن داشت خسـته و مجروح و بیرمـق و بـدون حرکـت بر روي زمیـن افتـاده بـود تـا اینکـه عصـر روز عـاشورا رسـید و او از لشـگریان دشـمن شـنید که میگفتند: امام حسـین علیه السلام کشـته شد پس به سختی برخاست و خنجري از لباس خود بیرون آورد و با دشمنان خدا جنگید تا کشته شد.