سید (ره) میگوید: یاران و اصحاب حضرت سیدالشهداء علیه السلام براي کشته شدن و شهادت در محضر آن حضرت از یکدیگر پیشی میگرفتند و از هم سبقت میجستند و این گونه بودند که شاعر میگوید: قوم اذا نودوا لدفع ملمۀ و القوم بین مدعس و مکردس لبسوا القلوب علی الـدروع و أقلبوا یتهـافتون علی ذهـاب الأـنفس در بحار از کتاب غیبت نعمانی از ابنعقـدة از جعفر بن عبـدالله محمدي از تفلیسـی از سـمندي از حضـرت جعفر بن محمد علیه السلام از پدر بزرگوارش نقل است که فرمود: مؤمنان مورد امتحان الهی قرار میگیرنـد. آنگاه خداوند ایشان را از بقیه جدا مینماید. خداوند اگر مؤمنین را در دنیا از بلاها و مرارت هاي آن ایمن نمیسازد لکن ایشان را از کوري و بـدبختی روز قیامت نجات میدهـد. سـپس فرمود: امام حسین بن علی علیه السلام کشـتگان و یـاران شـهید خویش را کنـار هم قرار میداد، سـپس فرمود: کشـتگان مـا همچون کشـتگان پیامبران و خانـدان پیامبران هسـتند.