صدوق از امالی از علی بن ابیطالب علیه السلام نقل میکند: من و فاطمه و حسن و حسـین نزد رسول خدا بودیم حضـرت به ما نگاهی کرد و سـپس گریه کرد، گفتم: یا رسول الله! براي چه گریه میکنی؟ فرمود: به آنچه که بعد از من بر سر شما خواهد آمد، گفتم: آن چیست؟ فرمود: گریه میکنم به خاطر ضربتی که بر فرق تو وارد میشود، به آن سیلی که به صورت فاطمه ام میزنند، نیزهاي که بر ران حسن فرو میکنند و با سم سیرابش میکنند، حسینم را میکشند، علی میفرماید: تمام اهل بیت گریه کردنـد، گفتم: یـا رسول الله خداونـد مـا را فقـط براي بلاـء خلق کرده؟ فرمود: ترا بشـارت میدهم اي علی خداونـد عهد کرده، ترا دوست نداشـته باشـند مگر مومنین و تو را دشـمن ندارنـد مگر منافقین.