روزي امـام حسـین علیه السلام بـه برادرش امـام حسـن علیه السلام گفت: اي برادر دوست داشـتم زبان تو مال من بود و قلب من مال تو. روزي امام حسن علیه السلام نامهاي به امام حسـین علیه السلام نوشت و او را به خاطر بخششـهایش به شـعراء متذکر شد حضرت در جواب نوشت: تو بهتر از من میدانی که بهترین مال آنست که آبرو را حفظ کند. در بحار از امام حسین علیه السلام نقل است که حضرت فرمود: قول جدم رسول الله صلی الله علیه و آله که »برترین اعمـال بعـد از نمـاز خوشـحال کردن مؤمنـان است به گـونهاي که گنـاه نشـود« من پسـر بچهاي را دیـدم که سـگی را با مهربـانی خـاص غـذا میداد، در ایـن مـورد بـا او صـحبت کردم، گفـت: یـابن رسـول الله مـن غمگین و محزون هسـتم میخـواهم با خوشـحال کردن سـگ مقـداري خوشـحال شـوم زیرا کـه اربـاب من یـک یهـودي است و میخـواهم از او جـدا شـوم، امـام حسـین علیه السلام بـا دویست دینار با آن غلام پیش اربابش رفت وقتی آن یهودي سـخنان امام را شـنید گفت: این غلام را به روي مبارك شما میبخشم و این بسـتان را هم به او میدهم (مال او) و مال را هم برگردانـد. حضـرت فرمود: من این مال را به تو بخشـیدهام، آن یهودي گفت: من این مال را قبول میکنم و آن را به غلام میبخشم امام حسین علیه السلام فرمود: من هم غلام را آزاد کردم و تمام اموال را به او بخشـیدم، زن یهودي گفت: من مسلمان شدم و مهرم را به همسرم بخشیدم، یهودي به زنش گفت: منهم این خانه را به تو میبخشم.