به میدان رفتن هلال بن نافع
ابومخنف میگوید: پس از حـبیب بن مظـاهر، هلاـل بن نـافع بجلی به میـدان رفت. او تحت نظر حضـرت أمیرالمؤمنین علیه السلام تربیت یـافته بود و در تیراندازي مهارت داشت. او اسـمش را بر روي تیرها مینوشت و آنها را پرتاب مینمود. وقتی تیر را در چله کمان میگذاشت چنین سرود: أرمی بها معلمۀ افواقها مسـمومۀ تجري علی اخفاقها لأملأن الأرض من اطلاقها فالنفس لا ینفعها اشـفاقها اذا المنایا حسرت عن ساقهـا لم یثنها الا الـذي قـد ساقها ابومخنف میگویـد: چون هلال بن نافع بجلی بر یزیـدیان تاخت جنگ آوران و مردان بسـیاري را کشت تا شـمار آنها به هفتاد سوار رسـید در بحار آمده که هلال بن نافع به سـمت دشمنان تیر میانداخت تا تیرهایش به پایان رسید آنگـاه دست به قبضه شمشـیر برد و آن را از نیام بیرون کشـید و چنین رجز خوانـد: أنا الغلام الیمنی البجلی دینی علی دین حسـین و علی ان اقتل الیوم فهذا أملی فذاك رأیی و ألاقی عملی پس به دشـمنان حمله برد و سـیزده نفر از ایشان را به درك واصل کرد لکن دشـمنان بازوان او را شکسـتند و او را اسـیر کردنـد پس شـمر (لعنۀ الله) برخاست و سـر از تن او جدا نمود.