شفاعت امام حسين عليه السلام دردائيل را
در بحار در حدیث مفضل از امام صادق علیه السـلام نقل است که آنحضـرت فرمود: ملکی از ملائکه مؤمن بود که او را صلصائیل میگفتند خداوند او را براي کاري فرستاد ولی اندکی تأخیر نمود، خداوند پر او را گرفت و بالهایش را شکست و او را در جزیره اي از جزایر دریا انداخت، تا شب ولادت امام حسـین علیه السـلام که ملائکه در آن شب نازل شدند و از خداوند اجازه خواسـتند که به سوي جـدم رسول الله صـلی الله علیه و آله بیایند و به او و امیرالمومنین علیه السـلام و فاطمه زهرا علیهاالسـلام تهنیت بگویند. خداوند تبارك و تعالی نیز اجازه داد، آنگاه ملائک گروه گروه از عرش پائین آمدند و از آسـمانی به آسمان دیگر گذاشتند تا اینکه از جزیره اي که صـلصائیل در آن افتاده بود گـذر نمودنـد. او را دیدنـد، ایسـتادند. آنگاه صـلصائیل به ایشان گفت: اي ملائکه خداوند به کجا میروید؟ و در کجا فرود میآئید؟ به او گفتند: اي صـلصائیل در این شب نوزادي به دنیا آمده است که گرامی ترین مولود در دنیا بعـد از جـدش رسول الله صـلی الله علیه و آله و پدرش علی علیه السـلام و مادرش فاطمه علیهاالسـلام و برادرش حسـن علیه السـلام است و او کسـی نیست جز حسـین علیه السـلام ما از خداوند اجازه خواستیم که بخاطر این ولادت به حبیبش محمد صلی الله علیه و آله تهنیت بگوئیم، خداونـد نیز به ما اجازه داده است. صـلصائیل گفت: اي ملائکه خدا شـما را به خدایی که پروردگار من و شماست و به حبیبش محمد صلی الله علیه و آله و به مولود امشب قسم میدهم که مرا نیز همراه خود به سوي حبیب خدا ببرید و از او بخواهیـد و من هم از او بخواهم که از خداونـد به حق مولود امشب که خدا به او داده است، بخواهد که از گناهان من چشـم بپوشد و شکستگی بالهایم را بهبود بخشد و مرا به مقامی که در کنار ملائکه مقربین داشتم بازگرداند. ملائکه اجابتش کردند و او را با خود به نزد رسول الله صـلی الله علیه و آله بردند. هنگامی که خدمت پیامبر به خاطر ولادت پسرش حسین علیه السلام تهنیت گفتند جریان آن فرشـته را نیز به آنحضـرت عرض کردند و پیامبر صلی الله علیه و آله را به حق حسین علیه السلام قسم دادند که از خداوند درخـواست نمایـد کـه از گناهـان او بگـذرد و شکسـتگی بالهـایش را بهبـود بخشـد و او را به مقـامش که بـا ملائکه مقربین بـود بازگرداند، آنگاه رسول خدا صـلی الله علیه و آله برخاست و به نزد فاطمه علیهاالسلام رفت و به او گفت: پسرم حسین را به من بده.
حضـرت زهرا علیهاالسـلام حسـین را در حالی که قنـداق شـده بود به رسول خدا صـلی الله علیه و آله داد و حسـین علیه السـلام براي جدش ناز میکرد و شـیرینی کودکانه اي داشت، رسول خدا با فرزندش به سوي ملائکه رفت در حالیکه کودك را بر دست گرفته بود و تهلیل و تکبیر میگفت و خداونـد تعالی را حمد و سـتایش مینمود. با همان حال رو به قبله نمود و کودك را به سوي آسـمان بلنـد کرد و فرمود: خداوندا به حق پسـرم حسـین از گناه صـلصائیل چشم پوشـی نما و بالهاي شکسـته او را سـلامتی ببخش و او را به مقـامی که بـا ملائکه مقربین داشت بـازگردان. خداونـد تبـارك و تعـالی نیز دعـاي رسـول خـدا را قبول کرد و از گناهان صـلصائیل چشم پوشـی نمود و شکستگی بالهاي او را بهبود بخشید و او را به مقامی که با ملائکه مقربین داشت، بازگرداند.