بایگانی‌های حضرت محمد - صفحه 20 از 26 - مقاتل الحسين علیه السلام

فرمایش حضرت علی درباره شهادت امام حسین ع

از جابر بن عبدالله نقل میکند: علی علیه السلام به امام حسین علیه السلام میفرمـود: اي اباعبـدالله، تو در پایـداري و مقـاومت الگو هسـتی، گفت: فـدایت شوم، حـال من چگونه است؟ امـام علی علیه السلام فرمود: آنچه که من میدانم مردم از آن بیخبرند و بزودي از آن دانش بهرهمند میشوي، پسـر گوش بده و هوشیار باش قبل از آنکه آن حوادث پیش بیاید، بخدایی که جان من در دست اوست بنی امیه خون تو را میریزند اما شـما در دینتان تزلزل پیدا نمیشود و از یاد پروردگارتان غافل نمیشوید، حسـین علیه السلام گفت: بخدایی که جانم در دست اوست همین برایم کافی است و اقرار میکنم به آنچه که خـدا نـازل فرمـوده و پیـامبر صـلی الله علیه و آله آن را تأییـد نموده و سـخن پـدرم را نیز تکـذیب نمیکنم.

گریه امام حسن ع برای مصیبت امام

مرحوم شـیخ صدوق (ره) در مجالس خود از مفضل بن عمر از امام صادق نقل میکند که پدرم از جدش نقل میفرمود: روزي امام حسـین علیه السلام بر برادرش حسن علیه السلام وارد شد، وقتی نگاه امـام حسـن علیه السلام به برادرش افتـاد گریه کرد، امـام حسـین علیه السلام سـؤال کرد: برادر جــان براي چــه گریه میکنی؟ فرمود: به خاطر حوادثی که براي تو پیش خواهـد آمـد، مرا با نیرنگ و سم دادن به قتل میرساننـد اما هیچ روزي مثل روز (شهادت) تو نیست، سی هزار نفر که ادعا میکنند از امت جدمان رسول الله صلی الله علیه و آله هستند و خود را مسلمان میدانند بر تو خروج میکنند تا خون تو را بریزند و تو را به قتل برسانند، احترامت را نگه نمیدارند، با فرزندانت بدرفتاري میکنند، دارائیت را غارت میکننـد، پس در این هنگام لعنت فرسـتادن به بنی امیه حلال میشود، از آسـمان خاك و خون میبارد و همه مخلوقات حتی حیوانات بیابان و ماهیان دریا براي تو گریه میکننـد.

سخنان امام درباره دفن شدنشان

ابن قولویه در کامل الزیارات از ابیالجارود از امام باقر علیه السلام نقل میکند امام حسـین علیه السلام یک روز قبل از روز ترویه از مکه خارج شد، عبدالله بن زبیر او را بدرقه کرد و گفت: یا اباعبدالله، زمان حج رسـیده تو آن را رهـا میکنی و به سوي عراق میروي؟ امـام حسـین علیه السلام فرمود: من در کنـار شـط فرات دفن شـدن را بیشـتر دوست دارم تا اینکه با نادیـده گرفتن احترام کعبه دفن شوم.

نگاهان بنی امیه و نبود بخشش برای انها

از طلحـۀ بن زید از امام صادق علیه السلام از پدرش از جدش از امام حسـین علیه السلام نقل کرده که آن بزرگوار میفرماید: بخدایی که جان حسین در دست اوست بنی امیه جز به کشتن من شاد نمیشود و آنها قاتل من هسـتند، هر گاه مرا بکشـند هیچکـدام اهل نماز نخواهنـد بود و هیچکدام بخششـی در راه خدا اخذ نخواهند کرد، اولین کشـته این امت، من و اهل بیت من خواهد بود، بخدایی که جان حسین در دست اوست قیامت واقع نخواهد شد مگر آنکه اولاد هاشـمی در زمین زیاد شونـد. (یعنی با کشـته شـدن ما بنی هاشم از بین نخواهـد رفت).

نماز امام با اصحابشان

از حسـین ابی العلا از امام صادق علیه السلام نقل شده که: امام حسـین علیه السلام روزي که به کربلا رسـید با اصـحاب خود نماز خواند، سـپس فرمود: شـهادت میدهم که به قتل شما اجازه داده شـده پس اي قوم، تقواي الهی را پیشه کنیـد و صـبور باشـید.

دانستن عالمان درباره قتل و قاتلان امام ع

در کشف الغمه و در ارشاد شـیخ مفید از سالم بن ابیحفصه نقل است که: عمر بن سـعد به امام حسـین علیه السلام گفت: یا اباعبدالله نزد ما عده اي سفیه هستند که خیال میکنند من تو را خواهم کشت؟ حضـرت فرمود: آنها سـفیه نیستند بلکه عالم و آگاه هستند اما آنچه که موجب روشنی چشم من خواهد بود اینست که پس از من از گنـدم عراق جز انـدکی نمیتوانی بخوري.

دانستن امام از شهادتشان

مؤلف میگوید: از معجزات آن حضـرت که قبلا گفته شده این است که ایشان در زمان رسول خدا صـلی الله علیه و آله خبر از شـهادت خودش داده بود، از آنحضرت پرسیدند: آیا رسول خدا این خبر را به تو داده فرمود: نه، پیـامبر صـلی الله علیه و آله پرسـیدند، فرمود: علم من علم او و علم او علم من است.

اعلام قاتل امام حسین ع

در کشف الغمه و ارشـاد شـیخ مفیـد (ره) از عبداالله بن شریک عامري نقل شده که میگفت: از اصحاب امیرمؤمنان علی علیه السلام شنیدم که هنگام ورود عمر بن سعـد از مسـجد، میگفتنـد: این قاتـل حسـین علیه السلام است در حـالیکه این موضـوع خیلی جلـوتر از زمـان شـهادت امـام حسـین علیه السلام بـود.

اخراج جناب ابوذر از مدینه و سخنان ایشان برای امام حسین ع

ابنقولویه در کامـل از عروة بن زبیر نقـل میکنـد: هنگـامی که ابوذر را براي تبعیـد به ربـذه از مـدینه اخراج کرده بودند، مردم به او میگفتند: از دین خدا و سـنت رسول خدا صـلی الله علیه و آله و سـخنان آنحضـرت بیشتر براي ما بگو، میفرمود: چه آسان است گفتن این سـخنان، اما چه حالی دارید آن موقع که حسـین بن علی علیه السلام را میکشند و سر میبرند؟ بخدا قسم پس از کشـته شـدن حسـین علیه السلام کسـی همانند او کشـته نمیشود خداوند بخاطر این ظلم، شمشـیر خودش را بر سـر این امت حاکم میکند و آن را برنمیدارد تا اینکه خداوند قائم آل محمد (عج) از فرزندان حسـین علیه السلام را مبعوث نماید تا انتقام او را از مردم بگیرد، و شما اگر بدانید چه بیاحترامی بر اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله صورت میگیرد و از این واقعه چه لطمهاي بر ارکـان کوه هـا و تپه هـا و اهـل آسـمان ها وارد میشود آنگـاه از قتـل حسـین علیه السلام حتمـا گریه میکردیـد، بخـدا قسم جانتان از کالبـدتان خارج میشد، هیچ آسـمانی نیست که روح حسـین علیه السلام از آنها عبور کند مگ آنکه هفتـاد هزار ملک در حالیکه ایسـتاده اند و مفاصل آنها لرزان است و صدائی چون رعد دارد تا روز قیامت براي حسـین علیه السلام ناله میکنند و هیچ ابري نیست که حرکت کند و رعد و برق ایجاد کند مگر اینکه به قاتلان حسـین علیه السلام لعنت میفرستند و هیچ روزي نیست مگر اینکه روح حسـین علیه السلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله لعنت میفرستد و هیچ روزي نیست مگر اینکه روح حسین علیه السلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه میشود و با هم ملاقات میکنند.

گریه برای مصیبت امام ع

شیخ صدوق (ره) در امالی به اسنادش از جبله مکیۀ نقل میکند: از میثـم تمـار (قـدس االله روحه) شـنیدم که میگفت: بخـدا قسم این امت فرزنـد پیغمبرشـان را ده روز از محرم گذشـته میکشـند و دشـمنان خـدا این روز را، روز برکت قرار میدهنـد و این واقعه حتما واقع خواهـد شـد و در علم خـدا گذشـته و این را مولایم علی بن ابیطالب به من فرموده. و به من خبر داده است که همه چیز براي حسـین علیه السلام گریه خواهـد کرد، حتی وحوش بیابانهـا و ماهیان دریا و پرنـدگان هوا، و بر او گریه خواهنـد کرد خورشـید و ماه و سـتارگان آسـمانها و مومنان انس و جن و تمامی ملائک زمین و آسـمانها و ملائک و حمل کننـدگان عرش، و از آسـمان خون و خاك میبارد. سـپس فرمود: واجب است بر قاتلین حسـین علیه السلام لعنت فرسـتادن همچنانکه بر مشـرکین که براي خدا شـریک قائل هستند و همچنانکه بر یهود و نصاري و مجوس لعن میفرستیـد. جبلۀ میگوید: گفتم: اي میثم، چگونه مردم، روز کشـته شدن حسـین علیه السلام را روز برکت قرار میدهند؟ میثم گریه کرد و گفت: روایات جعلی درست میکنند که در آن روز خداوند توبه حضـرت آدم را قبول کرد در حالیکه خداوند در ذي الحجه توبه آدم را قبول کرد، و گمـان میکننـد خداونـد در آن روز توبه حضـرت داود علیه السلام را قبول کرد در حـالیکه در ذي الحجه توبه حضـرت داود علیه السلام را قبول کرد، خیال میکنند در این روز خداوند حضرت یونس را از شکم نهنگ نجات داد در حـالیکه این قضـیه در ذي الحجه بود، خیـال میکننـد در آنروز کشتی نوح در کوه جودي آرام گرفت در حالیکه این قضـیه در روز دوازدهم ذي الحجه بود، خیال میکنند در آن روز خداوند دریا را براي بنیاسرائیل شکافت در حالیکه که در ربیع الاول این مطلب واقع شد. سـپس میثم گفت: اي جبلۀ روز قیامت امام حسـین علیه السلام سـید و آقاي همه شهداء خواهد بود و اصحاب آن حضرت مقام و منزلت بالاتري نسـبت به سایر شـهدا خواهنـد داشت، اي جبلۀ وقتی به خورشـید نگاه کنی میبینی، همانند خون تازه سـرخ است آنگاه بدان که مولایت حسین علیه السلام به شهادت رسیده، جبله میگوید: روزي از خانه بیرون آمدم خورشید را دیدم همانند پارچهاي زرد مایل به سـیاه است فهمیدم که سـخنان میثم صحیح بوده گریه کردم و گفتم: بخدا قسم حسین علیه السلام کشته شد.